Alex Prager is fotograaf en cineast. Haar melodramatische beelden laten een cultureel poppentheater zien die niet ver van de realiteit lijkt te staan. 

Prager’s uitbundig geënsceneerde scènes tonen een breed scala van invloeden en verwijzingen naar experimentele films, straatfotografie en populaire cultuur. 

“Een cultuur die verdwaald lijkt te zijn in een woestijn, dorstend naar water. Maar die niet weet waar dat water te vinden is en volkomen gedesoriënteerd achter luchtspiegelingen aanhollen die hun een hemel op aarde beloven.” volgens Thomas Moore.

Pragers werk roept sterke associaties op met de foto’s van Philip-Lorca diCorcia. Het verschil is dat zij het proces van diCorcia omdraait en de ensceneringen realistisch maakt. Een interessante spiegel voor de moderne mens en van de lijst er omheen kun je je zo een voorstelling maken.

 

 

 

Geef een reactie