‘Destroy My Face’ van Erik Kessels op Bredaphoto 2020 heeft wereldwijd nogal wat stof doen opwaaien. 

De kunstgeschiedenis kent tal van voorbeelden waarbij aan de inhoud van een kunstwerk volledig voorbij wordt gegaan.

Er is altijd een bepaalde groep toeschouwers die zich door een kunstwerk aangesproken voelen. Niets mis mee natuurlijk, maar als zo’n toeschouwer enkel het werk aan de oppervlakte observeert, zou het kunnen dat er problemen ontstaan. Het scan-dilemma.

Een scanner kan ook alleen maar de oppervlakte of de buitenkant registeren. En net als een scanner is de uitkomst dan een feit, een gelijk.

De afgelopen 100 jaar heeft kunst een stormachtige ontwikkeling doorgemaakt. Één van de grootste verdiensten van deze ontwikkeling is dat kunst alles mag aanroeren. Alles! 

En dat moet ook want we hebben als samenleving een observant nodig die op onbewust niveau de tent wakker moet houden. Geen gelijk of ongelijk, waar of onwaar, maar wakker houden.

Iemand die dit ook goed kan is de kunstenaar Andres Serrano.

We zien hier een dromerig en sfeervol beeld van een crucifix die harmonieus lijkt te zweven ergens ver in het universum. Maar schijn bedriegt en vertelt een andere versie dan je verwacht. Andres Serrano maakte deze foto in 1987 van een plastic kruisbeeldje in zijn eigen urine en noemde hem ‘Piss Christ’. Serrano houdt ons met dit werk een spiegel voor, en stelt hiermee de vraag hoe wij met onze religie omgaan. Hij ontving een subsidie voor een reizende tentoonstelling voor de serie waar deze foto deel van uitmaakte. Storm van kritiek brak los die zo hoog oplaaide dat tot in de Amerikaanse senaat, de foto werd verscheurd. In 1997 werd de foto in Australië beschadigt, in 2007 door Neonazi’s in Zweden vernield en in 2011 in Frankrijk door katholieken kapot gemaakt.

Aristoteles zei het zo’n 2300 jaar geleden al:
‘Het doel van de kunst is niet het uiterlijk van dingen weer te geven, maar het innerlijk… dat is de echte werkelijkheid’.
Aristoteles, Grieks filosoof 384 v.C. – 322 v.C.

Vind je dit een interessant artikel? Kijk ook eens naar; Richard Prince.

Geef een reactie