Het is 1961 en Amerika is volop in verandering.

Bruce Davidson besluit in deze periode om de strijd om gelijke rechten van Afro-Amerikanen en de Civil Rights Movement vast te leggen. Hij reist naar het zuiden van Amerika en maakt daar kennis met activisten; jonge mensen vooral, die bij hun acties in elkaar zijn geslagen en verhinderd worden door de politie om te demonstreren. Hij verblijft korte tijd bij ze en maakt foto’s. Als hij plotseling wordt meegenomen door de politie die hem ervan verwijt een onruststoker te zijn, moet hij vertrekken als hij geen problemen wilt krijgen. De volgende ochtend keert hij terug naar New York. Wel is het besef dat hij een sterk verhaal is tegengekomen.

Als hij korte tijd later een Guggenheim Fellowship-beurs ontvangt, begint hij met een serie over de Civil Rights Movement. Enkele jaren reist hij veel door Amerika en fotografeert de omslag waar het land doorheen gaat. In de foto’s heeft Davidson veel aandacht voor de omstandigheden waarin mensen verkeren. Soms heel confronterend, zoals een blanke baas die zijn gekleurde werknemer commandeert, een brandend kruis of een KKK-lid dat in vol ornaat openlijk folders uitdeelt.

Maar vaak zijn de foto’s subtieler en laat Davidson de rassenscheiding in de praktijk zien; zoals tafeltjes waar mensen apart zitten, of groepen op straat die gescheiden zijn. Hij zit vaak dicht op de huid van mensen en de gezichtsuitdrukkingen komen goed uit. Afkeer, afgewende gezichten en elkaar negeren maar ook vrolijkheid en ontspanning, zien we regelmatig terug op de foto’s. Door de afwisseling ontstaat er een genuanceerd beeld.

De demonstraties blijven terugkomen in het boek. Hiermee wordt de kracht van de actievoerders aangegeven. Zij voelen dat er een verandering in de lucht hangt en het geeft hen kracht om door te gaan. Davidson heeft vaak meegelopen in de demonstraties waardoor hij ‘van binnenuit’ kon fotograferen: vanuit het perspectief van de actievoerders. Uit de portretten spreken emoties. Angst als ze belaagd worden tijdens een demonstratie, vastberadenheid als ze protesteren. Ze weten dat ze gelijk hebben en dragen dat met overgave uit. De protesten zijn op Davidson’s kenmerkende wijze verbeeld, met veel respect en empathie voor de mens.

Bruce Davidson staat bekend als een maatschappelijk geëngageerde fotograaf, die een goed gevoel heeft voor de tijdgeest. Veranderingen in de samenleving, minderheden en achtergestelden zijn onderwerpen die hij veel fotografeert. Time of Change is een van zijn belangrijkste sleutelwerken.

Tekst: Hans Rutten

Lees meer over het persagentschap Magnumphotos waar Davidson bij aangesloten is.

Geef een antwoord