In 1923 werd Edward Steichen benoemd tot hoofd-fotograaf voor Vogue en Vanity Fair door de grote uitgever Condé Nast.

Gedurende vijftien jaar zou hij de mode- en portretfotografie naar een ongekend niveau tillen. Honderden mensen uit films, theater, literatuur, politiek, muziek en sport bezochten zijn studio in New York. Steichen’s portret van Gloria Swanson uit 1924 is een icoon.

Hij is gemaakt in de periode dat de geluidsfilm opkwam. De foto toont de ‘stomme’ film actrice Swanson gehuld in de atmosfeer van een verdwenen tijdperk van het Picturalisme. Hiervoor in de plaats een nieuw modernistisch motief van doorschijnend stof. Hierin zit ook een persoonlijk verhaal van Steichen zelf vervat.

Tijdens de 1e WO kwam hij los van het Picturalisme en zijn samenwerking met Alfred Stieglitz. Steichen nam een nieuwe wending naar het Modernisme om in de komende periode één van de belangrijkste fotografen van de Art Deco te worden.

Vind je dit een interessant onderwerp? Kijk ook eens naar Paul Strand.

Geef een antwoord