De Franse staatsman Aristide Briand (de wijzende persoon op de foto) zei eens: er zijn drie dingen nodig voor een goede conferentie: parlementariërs, een tafel en Erich Salomon.

Erich Salomon (1886-1944) wordt beschouwd als de pionier van de verborgen camera. Hij was sinds 1913 meester in de rechten maar door de Eerste Wereldoorlog werkte hij bij een uitgeverij op de reclameafdeling waar hij betrokken raakte bij een rechtszaak en bewijsmateriaal nodig had waarvoor hij foto’s moest maken. Hier begon zijn fotografie carrière en in 1926 noemde hij zich parlementair fotograaf. Hij werkte in Berlijn en niet lang daarna ook in Den Haag. Om zijn foto’s in de ‘achterkamertjes’ te kunnen maken blufte hij zich naar binnen als z.g.n. buitenlandse politicus met zijn camera verborgen in zijn hoed, jas of tas. Rechtzalen, overheidsburelen of conferenties, overal kwam hij binnen maar werd ook wel eens betrapt.

Hij gaf dan gewoon een onbelichte film af. Salomon werd in die kringen al snel berucht en beroemd maar vanwege zijn Joodse komaf is hij In 1944 in Auschwitz overleden.

Zijn benaderingswijze gaf een voor die tijd ongekende spontaniteit waardoor de journalistieke fotografie een nieuwe en krachtige impuls kreeg. Tel daarbij de introductie van de Leica meetzoeker, in het midden van de jaren ’20, op en je hebt een krachtige cocktail!

 

 


Geef een reactie