De Franse staatsman Aristide Briand (de wijzende persoon op de foto) zei eens: er zijn drie dingen nodig voor een goede conferentie: parlementariërs, een tafel en Erich Salomon.

Erich Salomon (1886-1944) wordt beschouwd als de pionier van de verborgen camera. Hij was sinds 1913 meester in de rechten, maar vanwege de eerste wereldoorlog werkte hij bij een uitgeverij op een reclameafdeling. Hier raakte hij betrokken bij een rechtszaak waar hij bewijsmateriaal nodig had waarvoor hij foto’s moest maken. Zo begon zijn fotografie-carrière en in 1926 noemde hij zich parlementair fotograaf. Hij werkte in Berlijn en niet lang daarna ook in Den Haag. Om zijn foto’s in de ‘achterkamertjes’ te kunnen maken blufte hij zich naar binnen als zogenaamde buitenlandse politicus, zijn camera verbergend in zijn hoed, jas of tas. Rechtzalen, overheidsburelen of conferenties, overal kwam hij binnen… maar werd ook wel eens betrapt. Hij gaf dan gewoon een onbelichte film af.

Salomon werd in politieke kringen al snel berucht en beroemd.

Zijn benaderingswijze gaf een voor die tijd ongekende spontaniteit, waardoor de journalistieke fotografie een nieuwe en krachtige impuls kreeg. Neem daarbij de introductie van de Leica-meetzoeker in het midden van de jaren twintig en je hebt een krachtige cocktail!

In 1944 is Salomon in Auschwitz overleden.

Vind je dit een interessant bericht? Kijk dan ook eens naar André Kertész.


Geef een antwoord