De uitvinding van het snapshot, in 1888 door George Eastman, was voor de fotografie destijds als voor ons het internet eind vorige eeuw is geweest.

De slogan You press the button, we do the rest sloeg in als een bom: de fotografie was vanaf nu bereikbaar voor iedereen. Het verlangen van miljoenen mensen werd vervuld om de omgeving in hun dagelijks leven te fotograferen in de vorm van objecten, plaatsen en dierbaren. 

De camera had één sluitertijd van een 1/125 seconde, de lens was fixed-focus. Vanaf 2 meter was alles redelijk scherp en je kon ‘m vanuit de hand bedienen (dus geen grote houten kast op een statief). De Kodak was ook de eerste camera die met film werkte en je kon er 100 foto’s mee nemen! Je hoefde je niet druk te maken over ontwikkelen en afdrukken, want dat zat bij de prijs van de aanschaf inbegrepen. 

 

Voor $25,- had je een geladen camera, inclusief schouderriem en leren beschermtas. Als het rolletje vol was, stuurde je de hele ongeopende camera met $10,- naar de Eastman’s fabriek in New York. Je kreeg dan de negatieven en afdrukken terug, samen met een nieuw geladen camera. Dit gebeurde zo’n 130 jaar geleden, maar er is inhoudelijk niets veranderd. De amateuristische snapshot druppelde langzaam eind jaren ’60, begin jaren ’70 de professional fotografie binnen. Zo blijkt maar hoe beide gebieden elkaar beïnvloeden en inspireren.

 

 

George Eastman wordt hier op een boot zelf gefotografeerd met een Kodak-box, terwijl hij er zelf ook een vasthoudt. De foto’s waren cirkelvormig om te profiteren van het volledige beeld dat door de lens werd geprojecteerd. Maar de gebruikers wilden de foto’s inlijsten en gingen voor het gemak, waardoor dit cirkelvormige principe uiteindelijk verdween.

 

Vond je dit een interessant artikel? Kijk ook eens naar Oskar Barnack-Leica

 

Geef een antwoord