Hoe portretteer je een land?

Ook nog een enorm groot land. Door je te concentreren op een klein onderdeel in een onbekend gebied.

Gregory Halpern ging 15 jaar lang regelmatig naar Omaha. Een doorsnee stad in het Midwesten van Amerika. Hij heeft er zelfs een tijdje gewoond. Het Midwesten…dat is Trumpland. Het deel van het land dat door velen als gek of idioot wordt beschouwd. Halpern heeft er rondgetrokken en geprobeerd het te doorgronden. 

Toen Donald Trump de verkiezingen won kwam dat vooral door zijn winst in het Midwesten. Hij bleek populair. De Amerikaanse elite had over de grote groep gewone Amerikanen heengekeken. Bij de verkiezingen lieten zij van zich horen. Amerikanen uit steden zoals Omaha. Niet veel mensen zullen ooit van deze stad hebben gehoord. Gregory Halpern gebruikt het als decor voor zijn nieuwste boek. 

Het doorsnee leven is er zoals in andere steden. Ook voor de gewone Amerikaan geen gekke fratsen. Rugby, boksen, muziek, auto’s en vrienden is wat de klok slaat. Het lijkt wel alsof er niet veel spannends gebeurd, daar in Omaha. Maar toch, uit de serie komt de trots naar voren. Er kijkt niemand om naar deze streek. De inwoners hebben met eigen handen hun leven moeten opbouwen. En daar zijn ze trots op. Ze zijn niemand wat verschuldigd. Dit bewustzijn werd door Trump goed aangevoeld.

Bij Halpern komt Omaha niet voorbij de contactafdrukken. In het boek lijkt het alsof deze zo zijn opgeplakt (het drukwerk is echt schitterend). Er zijn geen grote fotos, de opzet heeft veel weg van een werkboek, alsof het nog niet af is. Het zelfbewustzijn van Omaha is niet uniek, voor Halpern niet meer dan een plakboek. Een voorbijgaande passage.

Tekst: Hans Rutten

 

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie