Kleurenfotografie in de kunst, het is een redelijk jonge ontwikkeling. 

Tot de jaren 1970 was zwart wit de norm. Iedere fotograaf die serieus met fotografie bezig was keek neer op kleur. William Eggleston is een van de eersten die de mogelijkheden van het gebruik van kleur zag. 

Het gevaar van kleurenfotografie is dat teveel de realiteit wordt gefotografeerd. Beelden zijn dan vaak te herkenbaar waardoor kijkers niet kijken naar wat de fotograaf eigenlijk bedoeld. Er wordt dan teveel gekeken naar wat er op de foto staat. Sfeer kan ondergeschikt raken. Voor een fotograaf dus een hele uitdaging.

Eggleston heeft in zijn werk  hier serieus aandacht aan besteed. Door zijn zorgvuldige composities en onderwerp keuze laat hij ons het Zuiden van Amerika zien. Vooral Memphis en omgeving. Ook als je er zelf niet bent geweest herken je het. Het zijn gebouwen, reclames en auto’s die voor herkenning zorgen. Bepalend is de sfeer in de foto’s. Eggleston gebruikt het DYE transfer proces om zijn werk af te drukken. Kleuren worden hierbij extra gesatureerd en komen hierdoor veel levendiger over. Je kunt niet meer om de sfeer heen.

Guide is de catalogus die hoort bij de tentoonstelling die Eggleston had in het MOMA. Het was de eerste solo-tentoonstelling waarbij kleurenfotografie werd getoond. Werk waarbij het ‘gewone’ bijzonder wordt. 

Tekst: Hans Rutten

Vind je dit een interessant artikel? Kijk ook eens naar Heinrich Kühn.

  • Berichtcategorie:Boeken
  • Bericht reacties:0 Reacties

Geef een antwoord