De tijd heeft stilgestaan.

Dat is het eerste wat er in me opkomt bij het werk in “In Veneto” van Guido Guidi. De foto’s zijn gemaakt in de jaren 80 maar ze zouden ook recent gemaakt kunnen zijn. Zo goed sluiten ze aan bij het beeld dat we kennen van het huidige Italiaanse platteland. 

Als je beter gaat kijken valt de zorgvuldigheid op. Vaak is er weinig tot niets te zien.

Hele alledaagse taferelen. De streekbewoners lopen er waarschijnlijk achteloos aan voorbij. Guidi heeft met zorg gekeken naar de composities, juist omdat er bijna niks gebeurd in beeld. Het is ook meteen de kracht van het werk. Je moet met aandacht kijken, de details maken het. Een alledaags tafereel wordt tot leven gewekt door diezelfde details. 

Het is het leven buiten de stad, het leven waar Italië beroemd om is. Het geromantiseerde Italië. Het land waar de tijd lijkt stil te staan. 

De foto’s zouden een stuk minder overkomen als ze bekeken worden als individueel beeld. De herhaling maakt deze serie veel sterker. Het maakt duidelijk dat er een verband is, een foto is geen toevalstreffer. Het hele boek is een repetitie en zo ontstaat een geëngageerde serie van een culturele streek met een interessante geschiedenis. 

Tekst: Hans Rutten

Vind je dit een interessant artikel? Kijk ook eens naar Luighi Ghirri.

  • Berichtcategorie:Boeken
  • Bericht reacties:0 Reacties

Geef een antwoord