Irving Penn (1917-2009) was één van de meest invloedrijke naoorlogse (mode) fotografen.

Als je zijn werk bestudeert ontkom je niet aan zijn etnografische benadering van zijn onderwerpen. Een lang gekoesterde wens van Penn was het vastleggen van uitstervende inheemse volken in afgelegen delen van de wereld. In 1948 had Penn een opdracht voor Vogue in Lima, Peru. Meteen hierna reisde hij af naar Machu picchu – Cuzco en huurde een portretstudio om de lokale bevolking te fotograferen.

Hij plaatste zijn modellen voor zijn handelsmerk, een doek welke hij ook gebruikt voor zijn modefotografie. De ingreep met zijn achtergronddoek ging zelfs zo ver dat een wereldberoemd modehuis dacht dat hij een vliegtuig vol met Peruanen had meegenomen naar New York… Door de set-up studio kon hij het model uit zijn natuurlijke omgeving isoleren en hem in een andere context plaatsen.
De kinderen op de foto staan geposeerd met een pianokrukje om aan te tonen hoe klein deze mensen zijn. Penn is hiermee een groot inspirator geweest voor o.a. Richard Avedon (In the American West) en Phil Borges.

Een uitermate boeiende documentaire die hier naadloos op aansluit en het bekijken méér dan waard is heet ‘Schooling the world’:

 

 

 

 

 

Geef een reactie