Jan Saudek is Tsjechisch’ meest beroemde fotograaf en zijn werk maakt deel uit van de grootste fotokunstcollecties wereldwijd.

Jan Saudek (1935) en zijn tweelingbroer Karel overleven als weinigen van hun familie de Holocaust. Na de oorlog kwam hij als kind te werk in een drukkerij en vervolgde zijn dienstplicht. Als jonge man werd hij gegrepen door de fototentoonstelling ‘Family of Manvan Edward Steichen en wilde hij kunstfotograaf worden. 

Als fabrieksarbeider begon hij autodidact in de kelder van zijn woning zichzelf en mensen te fotograferen. Dit deed hij in het geheim omdat zijn werk gevuld was met politieke symboliek en erotiek. Het was een persoonlijke zoektocht naar moraliteit binnen de sociale regels met als leidraad zijn hart en seksualiteit. 

In de jaren ‘70 kreeg zijn werk bewondering vanuit het Westen en in 1983 kwam zijn eerste boek uit. Dit was de aanleiding om van de communistische autoriteiten toestemming te krijgen om zich volledig op de fotografie te storten en zijn baan als fabrieksarbeider op te zeggen. 

 

 

We zien een overvloed aan sokkels, gordijnen, bloemenslingers, antieke accessoires en kleding die de afbeeldingen die typische barokke vorm geven. Dit is niet de enige manier waarop Saudek zijn foto’s losmaakt van het heden. Hij kleurt zijn foto’s handmatig in en accentueert hiermee het anachronistische karakter als het picturale aspect van zijn beelden.

Het werk is intiem en persoonlijk, gevuld met obsessieve angsten van verlangens. Het gaat over veroudering en desintegratie van het lichaam, het verlies aan schoonheid en de dubbelzinnige kant van de seksen. Fictie en theater wisselen elkaar af in een tijdloze setting. 

Of zoals hij het zelf zegt;  “I have no way of portraying the lives of others. I portray my own.”

 

 

Geef een reactie