Josef Sudek (1896-1976) werd geboren in een stadje vlakbij Praag. 

In 1911 ging hij in de leer bij een boekbinder en leerde de fotografie kennen door zijn oudere zus. Zij zou hem zijn hele verdere carrière blijven assisteren. Tijdens de eerste wereldoorlog verloor hij zijn rechterarm, maar hij besloot desondanks in 1922 fotografie te gaan studeren in Praag. Hier kwam hij in aanraking met het toen al verouderde picturalisme. De stroming die zichtbaar blijft in zijn fotografie.

Sudek wierf bekendheid met Praha Panoramaticka, een boek uitgegeven in 1959. Hierin staan 284 panoramafoto’s van Praag. Een prachtig tijdsbeeld van de stad en haar omgeving. Dit project is hij in 1950 gestart met een Kodak Panoram 4 uit 1899, die hij tijdens de oorlog had gekocht.

Maar Sudeks meest intense foto’s zijn genomen vanuit het raam van zijn kleine studio. Zij documenteren zijn bescheiden binnenplaats tijdens veranderende weer- en lichtomstandigheden.

“Alles om ons heen, dood of levend, krijgt in de ogen van een goede observant op mysterieuze wijze vele variaties,” verklaarde hij, “zodat een schijnbaar dood object tot leven komt door licht of door zijn omgeving.”

En dat licht, maar ook de de afwezigheid ervan, maakt zijn werk zo intrigerend. De natuur, architectuur, straten en objecten worden uitvergroot door zijn gevoel en beheersing van de effecten van licht, in contrast met de duisternis. Niet alleen achter zijn camera maar ook in de donkere kamer toonde hij zijn meesterschap door het experiment niet uit de weg te gaan.

Geef een antwoord