Josef Sudek (1896-1976) werd geboren in een stadje vlakbij Praag. 

In 1911 ging hij in de leer bij een boekbinder maar leerde de fotografie kennen door zijn oudere zus die hem in zijn hele verdere carrière zou blijven assisteren. In de 1e Wereld Oorlog verloor hij zijn rechterarm en besloot ondanks zijn handicap in 1922 fotografie te gaan studeren in Praag. Hier kwam hij in aanraking met het toen al ‘verouderde’ Picturalisme maar de stroming zou altijd zichtbaar blijven in zijn fotografie.

Waar Sudek bekend mee werd was ‘Praha Panoramaticka’, een boek uitgegeven in 1959 met 284 panoramafoto’s van Praag. Een prachtig tijdsbeeld van de stad en haar omgeving. Dit project is hij in 1950 gestart met een Kodak Panoram 4 uit 1899 die hij ooit nog tijdens de 1e Wereld Oorlog had gekocht.

Maar Sudeks meest intense foto’s zijn genomen vanuit het raam van zijn kleine studio en documenteren zijn bescheiden binnenplaats tijdens veranderende weer- en lichtomstandigheden.

“Alles om ons heen, dood of levend, krijgt in de ogen van een goede observant op mysterieuze wijze vele variaties,” verklaarde hij, “zodat een schijnbaar dood object tot leven komt door licht of door zijn omgeving.”

En dat licht, maar ook de de afwezigheid ervan, maakt zijn werk zo intrigerend. De natuur, architectuur, straten en objecten worden uitvergroot door zijn gevoel en beheersing van de effecten van licht, in contrast met de duisternis. Niet alleen achter zijn camera maar ook in de donkere kamer toonde hij zijn meesterschap door het experiment niet uit de weg te gaan.

Tegenwoordig zijn Sudeks werken te vinden in de collecties van onder meer het Metropolitan Museum of Art in New York, het J. Paul Getty Museum in Los Angeles en het Victoria & Albert Museum in Londen, e.a.

 

 

 

 

Geef een reactie