Wat hebben we het in Nederland toch maar goed geregeld.

Dat was mijn eerste gedachte toen ik On abortion bekeek van Laia Abril. De subtitel van het boek is “and the repercussions of lack of access”.  Meteen is al duidelijk, het gaat in dit boek niet om de mooie foto’s. Hier wordt een stevig verhaal verteld dat aandacht nodig heeft. 

Laia Abril heeft gewerkt in een directe, confronterende stijl waarbij je af en toe het idee hebt of je door een geschiedenisboek bladert. Gedeeltelijk klopt dat wel omdat we ook worden meegenomen in de geschiedenis van abortus. En dan loopt het door naar de moderne tijd. De verschillen worden duidelijker. In Nederland is er veel aandacht voor de gezondheid van de vrouw en zijn een aantal zaken goed geregeld. Dicht bij huis, Oost Europa, wordt er al anders gedacht over abortus. Vrouwen  die toch al een moeilijke keuze hebben gemaakt worden hierop aangekeken, aangesproken en krijgen te maken met afkeuring. 

Buiten Europa wordt in sommige landen een vrouw zelfs schuldig bevonden als zij abortus laat plegen. Bij deze vrouwen gebeurt het vaak in achterkamertjes waarbij ze soms moeten vrezen voor hun leven. Zij hebben geen toegang tot een verantwoorde abortus. 

Deze misstanden krijgen door Laia Abril een podium. En ze is nog niet klaar, ze noemt dit boek ook chapter one. De bedoeling is dat er een drieluik komt. Het sterke aan dit boek is dat er op confronterende wijze de kracht van de fotografie wordt getoond. Een wezenlijk onderwerp krijgt een podium in de hoop dat de situatie verbeterd.

Tekst: Hans Rutten

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie