Lee Friedlander begon in 1948 het Amerikaanse sociale landschap in beeld te brengen waarin de banale kenmerken van stadsstraten een levendig decor voor menselijke interactie was geworden. 

Hiermee was hij zijn tijd ver vooruit. Voor hem was de straat één grote caleidoscoop met vermakelijke vormen, maar vooral ook mysterie. Gebruik makend van veel visuele informatie in dynamische composities en humoristisch aangrijpende beelden in de chaos van het stadsleven, werd Friedlander voornamelijk erkend voor zijn zelfportretten in de jaren 1960.

‘Self Portrait’ was een diepgaand onderzoek naar levensvragen, een thema waar in die tijd een grote behoefte aan was.
Friedlander reflecteerde zichzelf in etalageruiten, glazen deuren, en spiegels. Ook verwerkte hij straatnaamborden, woorden en letters in zijn beelden om op deze wijze een nieuwe laag in zijn foto’s toe te voegen. Dat dit functioneerde hadden Andre Kertesz en Walker Evans al eens eerder bewezen. Een van Friedlanders bekendste foto is ‘New York City 1963’ en toont een man en een vrouw die in tegengestelde richting van elkaar door twee verschillende draaideuren lopen. Ook hier zien we hem zelf de foto nemen met de opzettelijke versnippering en de dubbelzinnigheid van zijn composities die volledig zijn handelsmerk zijn geworden.

 

 

 

 

 

Geef een reactie