Heeft Limburg een beeldcultuur?

De grote Duitse typologen, de documentaire landschapsfotografen, de Nederlandse en Europese portretfotografie, de nieuwe vorm van suggestiviteit, fotografie die de perceptie binnen de fotografie veranderde, de fotografen die het medium zelf verkennen, de Nederlandse kleurpionier, de Magnumfotografen, de postmoderne experimentele conceptfotografie, de pop-art foto’s 20 jaar vóór de pop-art, de invloed van het kleinbeeld op de beeldtaal, etc. etc. om maar een paar op te noemen. Tentoonstellingen die in de afgelopen jaren te zien waren. Tentoonstellingen die iets over het medium en haar ontwikkeling vertellen. Tentoonstellingen die we hier in Limburg niet of nauwelijks te zien krijgen.

Zondag 29 september liep het Maastricht Photo Festival op zijn einde en we mogen zelf terugkijken op een bijzondere expositie. Het was voor ons ook een korte periode van signaleren. Wie bezoekt het festival en vanuit welke perceptie? Want wie is Limburg m.b.t. de fotografie, en is hier wel een beeldcultuur? Hoe kijkt men naar foto’s en hoe maakt men ze?

 

Het MPF is ontstaan vanuit een schraalheid aan goede inhoudelijke fotografie en de podia die het laten zien. Typisch eigenlijk want Limburg kent wel vele poppodia en heeft zich hiermee zelfs op de wereldkaart gezet.

Wereldkaart of niet, wij hopen in ieder geval van harte dat er nu een fundering is gelegd voor een goed inhoudelijk fotografisch platform in deze provincie. Daar waar het medium zich in al haar facetten mag laten zien.

Uschi en Bert, jullie hebben het gedaan!! Hiepiep hoeraaaa, en op naar ’21!

www.maastrichtphotofestival.nl

Geef een reactie