Die Britten lijken wel losgeslagen. Ze hebben gekke tradities en vage hobby’s. Dat was het eerste wat ik dacht toen ik de serie en het boek ‘Only human’ van Martin Parr zag. 

Het is een retrospectief waarbij allerlei aspecten van de Britse cultuur voorbijkomt. Op het eerste oog lijkt het of Engeland van gekkigheid niet meer weet wat ze doen. In zijn portretten staat niemand er voordelig op. Beroemdheid of gewone man, met zijn genadeloze flits is er geen verschil meer. Je vraagt je bijna af waarom sommige mensen medewerking verlenen.

Of neem zijn serie over Britten die los gaan op feesten. Het moet niet veel gekker worden. Telkens weer weet Parr het absurde moment te pakken.

(Expositie “Only Human” Londen in de National Portrait Gallery. foto Hans Rutten)

Parr is onopvallend aanwezig en beweegt zich makkelijk tussen de mensen. Zijn hele houding is erop gericht om niet op te vallen. Als een vlieg op de muur observeert hij om dan onverwacht toe te slaan. In de loop van decennia heeft hij dit verder geperfectioneerd. Het levert ultieme foto’s op. Op het eerste oog lijkt het banaal. Daar worden de foto’s echter mee tekort gedaan. Als je goed kijkt zie je dat mensen worden gefotografeerd zoals ze zijn, zonder opsmuk op andere poespas. En soms zijn wij mensen een beetje gek. Het is wat het is, niks meer en niks minder. Parr zegt tegen ons met deze fotos: only human. Niets menselijks is ons vreemd. We zijn soms gek maar ondanks onze tekortkomingen proberen we er het beste van te maken. Cheers!

Tekst: Hans Rutten

 

 

 

 

 

 

 

  • Berichtcategorie:Boeken
  • Bericht reacties:0 Reacties

Geef een reactie