De kakkerlak is een apart diertje.

Met een mooie diepbruine kleur en licht glanzende buitenkant is er iets van schoonheid. Het is ook gevreesd als verspreider van ziektes en ze is nauwelijks uit te roeien. De kakkerlak is in de natuur een opruimer en heeft zodoende toch een nuttige functie. Kortom, een diertje met meerdere gezichten. Voor Pieter Hugo een mooi startpunt voor zijn serie, La Cucaracha (kakkerlak).

.

 

De serie is gefotografeerd in Mexico en is zeker niet standaard. De openingsfoto is meteen schrikken, een afgehakt hoofd. Gelukkig geen echt hoofd maar een prop. De toon is hiermee wel gezet. Hugo is op zoek naar de donkere kant van de mens.

 

 

Die zoektocht is fascinerend om te bekijken. Op grote pagina’s komt de zelfkant van het leven voorbij. Slangenmelkers, prostituees,  hardwerkende arbeiders, dromers. Prachtige portretten die kenmerkend zijn voor Pieter Hugo. Zijn onderwerpen worden zorgvuldig en met respect op de foto gezet. De serie krijgt daardoor ook een menselijk gevoel. Als kijker voel je dat als het anders was gelopen jezelf daar had kunnen staan. Dit besef stemt nederig en geeft kracht aan de serie. 

La cucaracha heeft een zachte toon en laat een andere kant van het leven zien. Een apart leven maar wel heel kleurrijk. Ondanks je lot moet je er  toch het beste van maken. 

Tekst: Hans Rutten

 

  • Berichtcategorie:Boeken
  • Bericht reacties:1 Reactie

Dit bericht heeft 1 commentaar

  1. Annemaria Brassé

    Dank voor deze prachtige inkijk bij het werk van Pieter Hugo in Mexico. Rakend zijn de portretten waarover hij zegt dat het niet een eenzijdig kijken is naar de mens die hij fotografeert, maar dat ook toeschouwer bekeken wordt, ‘to be looked at’. Dit brengt een ontmoeting tot stand en dat is levende fotografie voor mij.

Geef een antwoord