Bij Amerika denk ik aan grote steden, maar ook aan uitgestrekte landschappen, prairies, woestijn. 

Het midwesten van Amerika, ofwel Trump-land, is voor veel fotografen inspiratie voor verhalen. In de jaren zestig trok Robert Adams door dit gebied. Een land dat toen flink aan het veranderen was. De uitgestrekte vlakten werden bebouwd. De welvaart nam toe, dus meer mensen konden een huis betalen. Robert Adams zag met lede ogen toe hoe het land transformeerde. Overal waar hij kwam, werd de invloed van de verandering zichtbaar. Later heeft hij wel eens gezegd dat hij fotografeerde om de samenleving te veranderen. Misschien wilde hij wel de verandering tegenhouden. Als kijker mag je dat denken. 

De verandering ging echter door. De fotografie van Robert Adams maakte indruk. In 1975 werd dit werk opgenomen in de legendarische tentoonstelling The New Topographics; een groepstentoonstelling van jonge Amerikaanse fotografen die de verandering van het Amerikaanse landschap ieder op eigen wijze fotografeerden. 

Het begeleidende essay van Heinz Liesbrock is ook de moeite waard. Zijn mooiste statement: “Adams’ thema is de transformatie van het oude Westen naar het nieuwe eendimensionale Amerika van vandaag, een verdraaiing van het landschap dat ooit stond voor het idee van een hele natie totdat het het decor werd van een tam en corrupt land”. 

Robert Adams laat mooi zien hoe de verandering van het landschap de verandering van een samenleving weerspiegelt. Een metafoor die vandaag de dag nog steeds zeer actueel is. 

Tekst: Hans Rutten

Geef een antwoord