De Duitse fotograaf Thomas Ruff studeerde aan Kunstacademie Düsseldorf onder Bernd en Hilla Becher.

Begin jaren ’80 begon hij zijn medestudenten op grootformaat in kleur te portretteren. De belichting was extreem neutraal, de portretten waren zonder enige expressie – als een pasfoto. De afdrukken waren monumentaal (210 × 165 cm), met een enorme detaillering (8×10′).

Ruff ging hierbij in eerste instantie uit van de foto zelf en niet van de geportretteerde. Hij benaderde het portret koud, afstandelijk en beschouwend en stelde hiermee direct de vraag: wie zijn wij? Tel daarbij op dat de Muur in Duitsland aan het wankelen was en Europa in een identiteitscrisis zat. De – autonome – portretfotografie wendde zich af van de beroemdheden en keerde zich naar ‘de gewone man’. Ruff’s moment kon niet beter gepland zijn want het betekende zijn doorbraak.

Vind je de Düsseldorfer Schule interessant? Hij ook eens naar Thomas Struth.

Geef een antwoord