‘Ik zie de wereld als een soort montage kit, een groot stadion, of simulacrum.’ zegt Thomas Wrede.

Wrede presenteert ons de oneindigheid van de oceaan, eindeloze stranden en woestijnen, of dramatische berglandschappen en diepe ravijnen. Het zijn persoonlijke innerlijke beelden van een diep verlangen naar een plaats van vrede en fundamenteel menselijk gevoel. Zijn landschappen zijn ensceneringen die onze perceptie van de werkelijkheid en het beeld in vraag stellen.

Wat eruit ziet als een ‘vertrouwde’ omgeving zien we een vertegenwoordiging van onze dromen, wensen en verlangens. Zijn wereld is meestal gefotografeerd op een halve meter boven het maaiveld. De oceaan of berg is gewoon een plas of wat zand op een strand in Noord-Duitsland…

 

 

Geef een reactie