Het is 1961 en Amerika is volop in verandering. De grote omslag is de Civil Right Movement, gelijke rechten voor Afro-Amerikanen. In deze periode reist Bruce Davidson naar het zuiden van Amerika en maakt kennis met een aantal strijders voor gelijke rechten. Jongeren die bij hun acties in elkaar zijn geslagen en verhinderd worden door de politie om te demonstreren. Hij verblijft korte tijd bij hun en maakt foto’s. Als hij plotseling wordt meegenomen door de politie verandert het. Hij krijgt het verwijt een onruststoker te zijn en moet vertrekken als hij geen problemen wilt krijgen. De volgende ochtend keert hij terug naar New York. Wel is het besef dat hij een sterk verhaal is tegengekomen.


Als hij korte tijd later een Guggenheim Fellowship (een beurs) ontvangt begint hij met een serie over de Civil Rights Movement. Enkele jaren reist hij veel door Amerika en fotografeert de omslag waar het land doorheen gaat. In de foto’s heeft Davidson veel aandacht voor de omstandigheden waarin mensen verkeren. Soms heel confronterend zoals een blanke baas die erbij zit terwijl hij zijn gekleurde werknemer commandeert, een brandend kruis of een KKK lid die in vol ornaat openlijk folders uitdeelt.

Vaak zijn de foto’s subtieler. De rassenscheiding in de praktijk zoals tafeltjes waar mensen apart zitten, groepen op straat die gescheiden zijn. Davidson zit vaak dicht op de mensen, de gezichtsuitdrukkingen komen goed uit. Afkeer, afgewende gezichten en elkaar negeren zien we regelmatig terug op de foto’s, maar ook vrolijkheid en ontspanning. Door de afwisseling ontstaat er een genuanceerd beeld.

De demonstraties blijven terugkomen in het boek. Hiermee wordt de kracht van de actievoerders aangegeven. Zij voelen dat er een verandering in de lucht hangt en het geeft ze kracht om door te gaan. Davidson heeft vaak meegelopen in de demonstraties waardoor hij van “binnenuit” kon fotograferen, vanuit het perspectief van de actievoerders. Uit de portretten spreken emoties. Angst als ze belaagd worden tijdens een demonstratie, vastberadenheid als ze protesteren. Ze weten dat ze gelijk hebben en dragen dat met overgave uit. De protesten zijn op Davidson’s kenmerkende wijze verbeeld, met veel respect en empathie voor de mens.

Bruce Davidson staat bekend als een maatschappelijk geëngageerde fotograaf die een goed gevoel heeft voor de tijdgeest. Veranderingen in de samenleving, minderheden en achtergestelden zijn vaak onderwerpen die hij fotografeert. Time of change is een van zijn belangrijkste sleutelwerken.

Tekst: Hans Rutten

Geef een reactie