De onderstaande foto prijkte op de cover van de tentoonstellingscatalogus Guide, van Eggleston’s expositie in het MoMA in New York, in 1976.

“The most hated show of the year!” aldus een kunstcriticus. “Guide to what?”

Maar deze foto vertaalde waar de ‘nieuwe fotografie’ destijds voor stond.

William Eggleston’s werk belichaamt een volledig nieuwe beweging in de fotokunst. Hij fotografeerde in kleur in een tijd waar alleen commerciële fotografie dat toestond.

Eggleston’s manier van beschouwen gaf ons een ongekende perceptie. Zijn foto’s maakten van de alledaagsheid iets metafysisch en hebben ertoe bijgedragen dat we anders naar het medium zijn gaan kijken.
Tricycle (1970) typeert Eggleston’s blik op de wereld en de beweging die destijds op gang kwam, volledig. De foto illustreert de schoonheid van het gewone en maakt van het alledaags object iets iconisch. Het onthult een gevoel van desolatie die broeit achter de facade van de buitenwijk waar hij is genomen.

Een handige manier om Eggleston’s werk beter te begrijpen is te relativeren. Beschouw hem als een buitenaards wezen dat ons komt fotograferen. En wat zal die een lol om ons hebben als hij zijn beelden laat zien bij zijn thuiskomst op z’n eigen planeet…

Vind je dit een interessant artikel? Kijk ook eens naar Stephen Shore.

Geef een antwoord